C:\Technologie\Frame Relay\Opis>


Opis sieci Frame Relay
Frame Relay jest uproszczoną formą "przełączania pakietów" (Packet Switching) podobną w działaniu do starszej sieci X.25, w której ramki danych są synchronicznie trasowane do różnych kierunków w zależności od informacji zawartych w nagłówku ramki.
Największą różnicą pomiędzy Frame Relay i X.25 to fakt, że X.25 gwarantuje integralność danych i zarządzaną sieciowo kontrolę przepływu - kosztem pewnych opóźnień sieciowych.
Frame Relay przełącza pakiety o wiele szybciej, ale nie gwarantuje w ogóle integralności danych.
Frame Relay jest stosunkowo niedroga częściowo dlatego, iż, wymagania dotyczące buforowania sieciowego są mocno zoptymalizowane.
Frame Relay jest również o wiele szybsza niż X.25: ramki są przełączane tylko z kilku bitowym opóźnieniem, w przeciwieństwie do kilkuset milisekund opóźnienia w przypadku X.25.
Frame Relay stosuje synchroniczną ramkę HDLC o długości do 4 kbitów.
Każda ramka zaczyna się i kończy znakiem Flag (7E Hex).
Pierwsze 2 bity każdej ramki za flagą zawierają informacje niezbędne do multipleksowania poprzez link.
Ostatnie dwa 2 bity ramki zawsze są generowane przez CRC (Cyclic Redundancy Check) reszty bitów pomiędzy flagami.
Reszta ramki zawiera dane użytkownika.

Łącza wirtualne
Pakiety są trasowane pomiędzy jednym lub wieloma łączami wirtualnymi (Virtual Circuits) nazywanymi DLCIs (Data Link Connection Identifiers).
Każdy DLCI posiada skonfigurowaną na stałe ścieżkę do konkretnej lokalizacji.
W ten sposób posiadając system z wieloma skonfigurowanymi DLCIs, można komunikować się naprzemiennie z wieloma różnymi lokalizacjami.

Integralność danych
We Frame Relay nie ma integralności danych.
Sieć przekazuje ramki niezależnie od stanu CRC.
Nie ma potrzeby dostarczania wszystkich ramek, w szczególności w momencie gdy sieć jest przeciążona.
Kontrola integralności danych pozostawiona jest protokołom wyższego poziomu które posiadają algorytmy korekcji błędów (np. HDLC, IPX czy TCP/IP).

Kontrola przepływu
We Frame Relay nie ma kontroli przepływu.
Sieć po prostu odrzuca ramki których nie może przesłać.
Kiedy zamawiane jest łącze Frame Relay, specyfikowana jest prędkość dostępowa (np. 64 kbps lub 2 Mbps) jak również tzw. CIR (Committed Information Rate) dla każdego DLCI.
Ta wartość określa maksymalną średnią prędkość transmisji którą sieć gwarantuje podczas przesyłu danych w "normalnych warunkach".
Jeśli dane przesyłane są z większą prędkością niż zadeklarowany CIR na konkretnym DLCI, sieć oznaczy niektóre ramki bitem DE (Discard Eligibility).
W przypadku przeciążenia sieć odrzuci w pierwszej kolejności wszystkie pakiety oznaczone jako DE.
Wiele tanich usług Frame Relay bazuje na CIR równym 0.
To oznacza, że wszystkie ramki są oznaczone jako DE i sieć odrzuci je kiedy tylko wystąpi przeciążenie (brak gwarancji pasma).
Frame Relay obsługuje informacje o przeciążeniu sieci poprzez umieszczanie bitów FECN (Forward Explicit Congestion Notification) oraz BECN (Backward Explicit Congestion Notification) w ramkach danych.
Są one użyte do poinformowania aplikacji aby ta zwolniła transmisję gdyż następne ramki danych zostaną odrzucone.

Monitorowanie statusu
Frame Relay CPE (Customer Premises Equipment) komunikuje się ze switch'em w określonych odstępach czasu w celu uzyskania statusu sieci i połączenia DLCI.
Pakiet LIV (Link Integrity Verification), wymieniany co około 10 sekund, weryfikuje czy połączenie jest wciąż aktywne.
Pakiet LIV dostarcza również do sieci informacje o aktywności CPE którego status jest raportowany do drugiego końca połączenia DLCI.
Co około minutę, następuje wymiana FS (Full Status), która dostarcza informacji o tym które DLCIs są skonfigurowane i aktywne.
Dopóki nie jest przeprowadzona pierwsza wymiana FS ,CPE nie wie które DLCIs są aktywne, i transmisja danych nie następuje.
Jest kilka standardów monitorowania statusu (Status Polling).
Najstarszy, LMI (Link Management Interface), został tymczasowo wprowadzony przez producentów do momentu powstania zunifikowanych standardów międzynarodowych.
Obecnie aktualny i oficjalny to standard ANSI T1.617 Annex D (określany również jako ANSI lub Annex D).
Najnowszy standard, Q.933 przeznaczony jest głównie do obsługi sieci z SVC (Switched Virtual Circuits).

Inne
Frame Relay jest używany głównie do obsługi protokołów sieci LAN (Local Area Network) takich jak IPX lub TCP/IP.
Frame Relay może być również zastosowane do transmisji asynchronicznej, SNA, transmisji głosu.

Powrót